Een preferente schuldeiser is een schuldeiser die wettelijk voorrang heeft op andere schuldeisers, zonder dat daar een pand of hypotheek voor nodig is. Bij een faillissement wordt hij dus eerder betaald dan gewone leveranciers. Bekende voorbeelden zijn de Belastingdienst, het UWV en medewerkers met een loonvordering.
Waarom is dit belangrijk voor jou?
Voorrang bepaalt wie nog geld krijgt als er te weinig is. Het is een van de redenen waarom schulden aan de Belastingdienst of loonvorderingen extra zwaar wegen als het slecht gaat. Ben je zelf leverancier en loopt je klant in de problemen, dan sta je meestal achter deze schuldeisers in de rij.
Een voorbeeld
In een faillissement is na de kosten van de curator nog €60.000 beschikbaar. Daarvan gaat eerst €45.000 naar de Belastingdienst en €10.000 naar het UWV, samen €55.000. Er blijft €5.000 over voor gewone leveranciers met samen €100.000 aan vorderingen, een uitkering van 5%. Dit is een vereenvoudigd voorbeeld. De volgorde binnen de preferente schuldeisers hangt af van het soort schuld en van wanneer die is ontstaan.
Dit wordt vaak verkeerd begrepen
Preferent is niet hetzelfde als zekerheid. Een schuldeiser met pand of hypotheek (een separatist) staat eigenlijk buiten het faillissement en kan zijn onderpand zelf verkopen. Daar staat de preferente schuldeiser niet boven. De Belastingdienst kan onder voorwaarden wel een bodemvoorrecht hebben dat zelfs boven een bezitloos pandrecht op bedrijfsinventaris gaat.
Juridische nuance: De rangorde in een faillissement is: eerst de boedelvorderingen (zoals het salaris van de curator en de huur vanaf de dag van het faillissement), dan de preferente vorderingen, daarna de concurrente vorderingen. Pand- en hypotheekhouders hebben een eigen positie als separatist.
